Dairenin kararına göre, eşiyle arasında boşanma davası devam eden bir kişi, eve gizli kamera yerleştirdi. Eşinin eve kimle gelip gittiği, ne yaptığını kayda alan kişi, görüntüler karşılığı eşinden para istedi. Ayrıca, devam eden boşanma davasına da görüntüleri delil olarak sundu.
Durumu fark eden eşin şikayeti üzerine gizli kamera yerleştiren eş hakkında “şantaj” ve “özel hayatın gizliliğini ihlal” suçlarından kamu davası açıldı. Yargılamayı yapan İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın “şantaj” suçundan mahkumiyetine karar verdi ancak hükmün açıklanmasını geri bıraktı. “Özel hayatın gizliliğini ihlal” suçundan ise sanığın beraatına karar verdi.
İstinaf başvurusu üzerine dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi, sanığın eyleminin, “elde ettiği görüntüleri sırf boşanma davasına delil olarak sunmaktan ibaret olmadığı”, ele geçirdiği görüntüleri ifşa ettiğini belirterek, “özel hayatın gizliliğini ihlal” suçundan verilen beraatı kaldırdı. Daire, sanığın bu suçtan 2 yıl 1 ay hapis cezasına çarptırılmasını kararlaştırdı.
Sanık ve savcılık kararı temyiz etti
Mahkumiyet hükmü üzerine sanık, suç işleme kastıyla hareket etmediğini, savcılık da “görüntülerin devam eden boşanma davasına delil olarak sunulmak üzere elde edildiği” gerekçesiyle karara itiraz etti.
Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sanığa “özel hayatın gizliliğini ihlal” suçundan verilen mahkumiyeti hukuka uygun bularak onadı.
Ceza Dairesinin kararında, istinaf kararının kanuna uygun olduğu, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı bildirildi.
Aynı kararda, “Eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.” ifadeleri yer aldı.
